Sucha igłoterapia (dry needling, DN) 

to metoda fizjoterapeutyczna polegająca na nakłuciu punktu spustowego w mięśniu lub nakłuciu napiętego pasma mięśniowego za pomocą sterylnych, jednorazowych igieł do akupunktury w celu leczenia bólu mięśniowo-powięziowego i dysfunkcji w obrębie narządu ruchu. Pomimo tego, że podczas igłoterapii suchej używa się igieł do akupunktury, terapia ta nie ma nic wspólnego z klasyczną formą akupunktury.

Podczas zabiegu suchego igłowania fizjoterapeuta oddziałuje na płytkę nerwowo-mięśniową w mięśniu (miejsce połączenia synaptycznego pomiędzy aksonem neuronu ruchowego a komórką mięśniową), stymulując komórki mięśniowe organizmu do regeneracji i przebudowy. W konsekwencji prowadzi to do zmniejszenia napięcia mięśniowego oraz zmniejszenia i ustąpienia bólu.

Przed przystąpieniem do suchego igłowania fizjoterapeuta określa miejsce nakłucia mięśnia poszukując punktu spustowego i napiętego pasma mięśniowego. Głównym kryterium diagnostycznym podczas badania jest obecność zwiększonej wrażliwości na nacisk w obrębie napiętego pasma oraz występowanie częściowego lub kompletnego bólu rzutowanego zgodnego z dolegliwościami pacjenta. Odpowiednio zlokalizowany i zdiagnozowany punkt spustowy objawia się drganiem przy jego nakłuwaniu podobnym do drżenia pęczkowego mięśni. Objaw ten świadczy o jego dezaktywacji.

Suche igłowanie jest bardzo skuteczną metodą leczenia bólu mięśniowo-powięziowego. Można łączyć ją z innymi metodami fizjoterapeutycznymi takimi jak terapia manualna i terapia tkanek miękkich w celu zwalczania bólu przewlekłego i ostrego

WSKAZANIA do igłoterapii suchej (DN, dry needling):

Igłoterapia sucha stosowana jest w przypadku bólów i dysfunkcji narządu ruchu o różnorodnym pochodzeniu. Najczęściej sucha igłoterapia znajduje zastosowanie w przypadku:

  • terapii mięśniowo-powięziowych punktów spustowych,
  • tendinopatii (choroby ścięgien), 
  • bólu pochodzącego z tkanki bliznowatej,
  • dużego napięcia mięśni,
  • bólu głowy,
  • zespołu bolesnego barku,
  • przeciążenia stożka rotatorów,
  • łokcia tenisisty,
  • łokcia golfisty,
  • bólu w stawie rzepkowo-udowym, 
  • kolana biegacza (kolano skoczka),
  • bólu biodra i przeciążaniach związanych z uprawianiem sportu (np. zespół pasma biodrowo - piszczelowego, ITBS – IlioTibial Band Syndrome).

 

 

 

   
     

   

Radomsko 2011